— 34 —

 

Dziękuję Pani za nadspodziewanie szybką odpowiedź, proszę też i w przyszłości pomyśleć o mnie podczas przyjemnych, wesołych chwil, a jeśli to możliwe - pisywać; największą radość sprawia mi Jej ożywienie, wesołość, Jej dowcip, nawet jeśli jest tak kąśliwy, tak gorzki.

 

Jaką odgrywałem rolę, o tym sam wiem najlepiej i mogę sobie wyobrazić, jaką rolę grają moje listy. Jeśli sobie przypomnimy, jak się wiodło innym, to możemy, nic posiadając zgoła daru proroczego, odgadnąć, jak się powiodło temu jednemu; jestem zadowolony, to zwykły los umarłych, że żywi i ich potomkowie tańczą na ich grobie.

 

Co porabia nasz pryncypał, dyrektor, ochmistrz, jednym słowem, nasz przyjaciel Schönkopf?

 

Czy wspomina czasem jeszcze swego pierwszego aktora, który wówczas we wszystkich komediach i tragediach kreował żmudne i kłopotliwe role zakochanego i nieszczęśliwego tak dobrze i tak naturalnie, jak tylko umiał? Czy nie znalazł się jeszcze nikt, kto by objął moją rolę, rzecz jasna, że nigdy nie