— 2 —

oczarować. Wspaniałe czarne warkocze, wdzięczna twarzyczka ożywiona świeżym, ciepłym kolorytem, postać wysmukła i gibka, o najpiękniejszych proporcjach, szlachetna i pełna gracji w każdym geście. Lubiła skromne białe sukienki, zazwyczaj nawet do wyjścia nie nosiła kapelusza, tylko małą chusteczkę związaną pod brodą. A jak zjednywała sobie serca melodyjną muzyką swego głosu! Jej śpiew nie był uczony, ale w harmonii z całą jej postawą - skromny i wdzięczny."

Zaglądali podówczas do małej mieszczańskiej kamieniczki Fromanna i inni pisarze i przyjaciele poety, tacy jak Knebel, Riemer, Gries, Zachariasz Werner. Wszystkich przyciągała tam serdeczna, miła atmosfera, jaką stwarzali gospodarze domu, ale też zapewne i piękne oczy jego mieszkanek. Przychodzili tam na pogawędki o literaturze, sztuce, nauce, na wspólne z młodymi pannami Fromann muzykowanie. Duszą tych beztroskich zebrań towarzyskich była Minna Herzlieb, która już podówczas wyrosła na prześliczną dziewczynę. Zachariasz Werner opiewał jej piękność w sonetach, wyzywając tym Goethego i innych pisarzy, bywalców domu, do współzawodnictwa na rymy. Poeta, podówczas starszy pan około